اوستئوآرتریت (OA) شایع‌ ترین نوع آرتریت است . شیوع زیاد به ویژه در دوران پیری و ناتوانی زیاد ناشی از آن ، موجب شده علت اصلی ناتوانی در دوران پیری باشد . به علت پیر بودن جمعیت کشورهای غربی و افزایش شیوع چاقی (که یک فاکتور خطر عمده محسوب می‌ شود) ، اوستئوآرتریت رو به افزایش است به طوری که تا۲۰۲۰ شیوع آن در آمریکا ۱۰۰-۶۶ درصد افزایش خواهد یافت. شکایات بیمار معمولاً درد ، سفتی مفصل ، خشکی مفاصل صبحگاهی و محدودیت حرکت است . اهداف درمانی برای اوستئوآرتریت ، برطرف کردن درد و به حداقل رساندن کاهش عملکرد فیزیکی است و از روش‌ های غیر دارویی (مانند جلسات آموزشی ، برنامه‌ های ورزشی برای حفظ دامنه حرکت و قدرت عضلانی ، استفاده از وسایل کمکی ، کنترل وزن و مکمل‌ های غذایی) ، روش‌های دارویی (مانند مسکن‌ های موضعی و خوراکی) و اقدامات جراحی استفاده می‌ شود. با توجه به عوارض جانبی خطرناک مسکن‌ های رایج مانند ضدالتهاب‌ های غیراستروئیدی (NSAIDs) که ممکن است موجب افزایش خطر بروز سکته قلبی و مغزی همچنین بروز زخم و خونریزی گوارشی شوند ، استفاده از داروهای گیاهی مؤثر و ایمن روز به روز با استقبال بیشتری همراه می‌ شود .